امان از فصل مالیات...اول سالی نوی خورشیدی روحیه آدم رامی فرساید...آخر ما که عادت نداریم مالیات بپردازیم!یادم می آید که بسیاری از شهروندان محترم مام میهن با نواختن عزیزان ممیز،خود رااز بار ِ پرداختن ِ مالیات ،دست کم به اندازه قانونی، آسوده می کردند. یعنی لابد حق هم داشتند؛خوب آدم اگرآدم حسابی باشد،اگر بتواند مالیات ندهد؛مگر مریض است که خود را ناحسابی کند و مالیات بپردازد؟!به این می گویند جنون محض!
این سوی جهان چند ماهی که مهلت پرداختن مالیات است،هنگام هنگامه رستاخیزرا می ماند. البته نه برای بسیاری از هم میهنان عزیزمان.
آشنایی که مثل بیشتر هم وطنان کار مالیاتش را پیش حسابداری ایرانی انجام می دهد(اینجا اغلب آدمها کار محاسبه و پرداخت مالیاتشان رابه واسطه حسابدار انجام می دهند)،داشت به آشنای دیگری می گفت:"امسال دست کم مسافرت هم نرفته ام که بتوانم هزینه سفررااز میزان مالیاتم کم کنم!"من که شنونده این مکالمه بودم،برق از سرم پرید و فوراً فکر کردم:" من که طی سال اخیرچند مسافرت کرده ام،پس چطور حسابدار غیر ایرانی من چنین بندی را برای تخفیف مالیاتی برایم اعمال نکرد؟!"
حس کردم که در حقم جفا شده.اما هرچه عقل نسبتاً ناقصم را جوریدم،به نتیجه نرسیدم که چرا و چگونه ممکن است آدم بخشی ازپول تفریحش را از عمو سام بگیرد و آن عموی محترم او را بابت سرگرمی خودش مشمول تخفیف مالیات کند!
دست آخرتحقیقات و مطالعاتم به نتیجه ام رساندکه عقلم آنقدرها هم ناقص نیست و مسافرت تنها اگر سفرکاری باشد که خود کارآفرین کرده باشد یا کارفرما هزینه اش را پرداخت نکند شامل تخفیف می شود.وقتی با حسابدارم حرف زدم و قضیه را نقل کردم وتردید اولیه خود را هم با خنده ضمیمه حکایت کردم،حسابدارهم غش غش خندید و گفت:"اگر این طوری بود که مردم دوازده ماه سال را سفرمی کردند!!"
دیدید؟این هم ازکرامات هم میهنان ماست در این سوی دنیا!هنر نزد ایرانیان است و بس!چه درون مرز و چه درینگه دنیا!!به قول روستایی ها " این ور آب و آن ورآب" ندارد!